In deze workshop onderzoeken we hoe de toekomst opnieuw een ideologisch strijdveld is geworden. In domeinen als klimaatactivisme, economische innovatie en cultureel herstel duiken drie terugkerende toekomstbeelden op: de catastrofische toekomst, waarin klimaat en systeemcrisis het einde van de wereldorde aankondigen; de technologisch-utopische toekomst, waarin vooruitgang en artificiële intelligentie verlossing beloven; en de reactionaire toekomst, waarin moreel verval en identiteitsverlies leiden tot het verlangen naar orde en traditie.
Deze visies delen eenzelfde oorsprong: een breuk in ons vermogen om de wereld te begrijpen. Fenomenen zoals klimaat, technologie en globalisering zijn te complex om nog met zekerheid te voorspellen. Waar kennis stokt, schuift geloof naar voren – in de vorm van angst, belofte of berekening.
Aan de hand van tekstfragmenten en stellingen analyseren we hoe deze toekomstverhalen de verhouding tussen kennis, macht en verantwoordelijkheid herschikken. De workshop biedt ruimte voor gezamenlijke reflectie over wat het betekent om te leven in een seculiere cultuur die haar toekomst opnieuw als noodlot of belofte ervaart.
Voor wie filosofisch wil nadenken over de macht van toekomstverbeelding in een tijd van crisis, technologie en morele onzekerheid.
